دو نشانی بدهید — صفحه‌ی خودتان و صفحه‌ای از رقیب که بالاتر از شما نشان داده می‌شود — تا کنار هم ببینید او چه دارد که شما ندارید: طول متن، ساختار تیترها، اسکیما، لینک داخلی و متا تگ‌ها.
| مورد | شما | رقیب |
|---|---|---|
این مقایسه فقط چیزهایی را میبیند که روی خود صفحه هستند. بخش بزرگی از دلیل رتبهی بالاتر رقیب، بیرون از صفحه است — لینک‌هایی که به او داده شده، سابقهی دامنه و پروفایل کسبوکارش. اگر همه‌ی ستون‌ها برابرند و او همچنان بالاتر است، مسئله همانجاست.
اگر همه‌ی ستون‌ها برابر بود ولی رقیب بالاتر بود چه؟
یعنی مسئله روی صفحه نیست، بیرون آن است: لینک‌هایی که سایت‌های دیگر به او داده‌اند، قدمت و اعتبار دامنه، و برای جست‌وجوی محلی پروفایل کسب‌وکار گوگل. این‌ها را هیچ ابزاری با خواندن صفحه نمی‌فهمد و با بهتر کردن متن هم جبران نمی‌شوند.
یعنی باید متنم را بلندتر از رقیب کنم؟
نه. طول خودش عامل رتبه نیست؛ نشانه است. اگر رقیب دو برابر شما نوشته، معمولاً یعنی به سؤال‌هایی جواب داده که شما نداده‌اید. کار درست این است که ببینید چه بخش‌هایی دارد که شما ندارید و آن‌ها را اضافه کنید — نه اینکه متن موجود را کش بدهید.
چند رقیب را مقایسه کنم؟
سه تا پنج نتیجه‌ی اول همان عبارت. اگر الگوی مشترکی بین همه‌شان دیدید — مثلاً همه جدول قیمت دارند یا همه به یک سؤال جواب داده‌اند — آن الگو همان چیزی است که گوگل برای این جست‌وجو پاداش می‌دهد.