قیمت سئو کلمات کلیدی را نباید با «رتبهی تضمینی» یکی گرفت. در کیبووب سئو ماهانه قیمتگذاری میشود و تعداد کلمات کلیدی فقط حجم کار را نشان میدهد: پلن پایه ماهی ۲۰ میلیون تومان با ۴ کلمهی کلیدی، حرفهای ماهی ۳۰ میلیون تومان با ۸ کلمهی کلیدی، پیشرفته ماهی ۴۰ میلیون تومان با ۱۲ کلمهی کلیدی، و پلن اختصاصی با قیمت توافقی برای سایت‌های بزرگ، چندزبانه یا خارج از ایران. هیچکس، نه ما و نه هیچ شرکت دیگری، نمیتواند جایگاه مشخصی در گوگل را تضمین کند؛ خود گوگل در راهنمای رسمی‌اش صریحاً میگوید کسی نمیتواند رتبهی یک را تضمین کند. قرارداد سئو با تضمین رتبه معمولاً یا روی کلمه‌هایی بسته میشود که مشتری نمی‌آورند، یا با روشهایی اجرا میشود که سایت شما را در معرض جریمه قرار میدهد. قرارداد منصفانه بهجای رتبه، حجم و کیفیت کار، کلیک‌های غیربرندی، صفحاتی که در نتایج جلو می‌آیند و در نهایت تماس و سفارش واقعی را میسنجد.
این راهنما برای صاحب کسب‌وکاری است که چند پیشنهاد سئو روی میزش دارد: یکی ماهانه، یکی «به ازای هر کلمه»، یکی «پول را بعد از رسیدن به صفحهی اول بدهید». می‌خواهید بدانید کدام‌شان منصفانه است، هر مدل چه چیزی را پنهان میکند و چطور قراردادی ببندید که اگر نتیجه نگرفتید، گیر نیفتید.
مدلهای رایج قیمتگذاری سئو کداماند؟
مدلهای رایج قیمتگذاری سئو چهار دستهاند: قرارداد ماهانه، قیمت به ازای هر کلمهی کلیدی، پرداخت بر اساس رتبه یا همان سئوی تضمینی، و قرارداد پروژهای. بیشتر پیشنهادهایی که میگیرید ترکیبی از اینهاست؛ مثلاً یک مبلغ ماهانه که بر اساس تعداد کلمات کلیدی تعیین شده، یا یک پروژهی سئوی فنی که بعدش به قرارداد ماهانه تبدیل میشود. هر کدام جای خودش را دارد، اما هیچکدام ذاتاً خوب یا بد نیست؛ چیزی که مهم است این است که مدل قیمت، مجری را به چه رفتاری تشویق میکند.
قاعده‌ی ساده‌ای که در ادامه بارها به آن برمی‌گردیم این است: هر چیزی که پولش را می‌دهید، همان را میگیرید. اگر پول را بابت رتبه بدهید، رتبه میگیرید، حتی اگر رتبهای بیفایده باشد. اگر پول را بابت کار مشخص و قابل بررسی بدهید و نتیجه را با معیارهای کسب‌وکار بسنجید، احتمال اینکه آن کار به فروش برسد بیشتر است.
قرارداد سئوی ماهانه چه مزایا و معایبی دارد؟
قرارداد ماهانه بیشترین تطابق را با ماهیت سئو دارد، چون سئو کاری پیوسته است و نتیجه‌اش در طول ماه‌ها جمع میشود، نه در یک تحویل. در این مدل شما هر ماه مبلغ ثابتی میپردازید و در عوض حجم مشخصی کار میگیرید: رفع مشکلات فنی، تولید و به‌روزرسانی محتوا، لینکسازی، بهبود صفحات اصلی و گزارش. اینکه یک بسته‌ی ماهانه دقیقاً باید چه چیزهایی داشته باشد، در مطلب پکیج سئوی ماهانه جداگانه باز شده است.
- مزیت اصلی این مدل این است که مجری انگیزه دارد کار بلندمدت و پایدار انجام دهد، چون ادامه‌ی همکاری به رضایت شما بستگی دارد.
- مزیت دیگرش این است که اولویت‌ها هر ماه قابل تغییرند؛ اگر یک دسته‌ی محصول فروش بهتری دارد، تمرکز به آن سمت میرود بدون اینکه قرارداد عوض شود.
- عیب اصلی‌اش این است که اگر خروجی کار تعریف نشده باشد، ممکن است ماه‌ها پول بدهید و ندانید دقیقاً چه کاری انجام شده است.
- عیب دیگرش این است که قرارداد ماهانه بدون شرط خروج روشن می‌تواند شما را به همکاری‌ای ببندد که دیگر نتیجه نمی‌دهد.
راه‌حل هر دو عیب در خود قرارداد است: خروجی ماهانه‌ی مشخص، گزارش قابل بررسی و شرط خروج منصفانه. این سه را در ادامه باز میکنیم.
قیمت سئو به ازای هر کلمهی کلیدی چطور حساب میشود؟
در مدل قیمتگذاری به ازای کلمهی کلیدی، مجری برای هر کلمه یا عبارت جستوجو یک مبلغ تعیین میکند و جمع آنها هزینهی ماهانه یا کل پروژه میشود؛ معمولاً هم کلمههای رقابتیتر گرانتر حساب میشوند. ظاهر این مدل منطقی و شفاف است: شما فهرستی از کلمات دارید، قیمت هر کدام را میبینید و تصمیم میگیرید. برای همین است که «قیمت سئو کلمات کلیدی» یکی از رایجترین جستوجوهای کسانی است که تازه دنبال سئو میگردند.
مشکل اینجاست که کلمهی کلیدی واحد کار نیست، هدف کار است. برای اینکه یک صفحه روی یک عبارت جلو بیاید، معمولاً باید کل سایت از نظر فنی سالم باشد، صفحات مرتبط ساخته شوند، محتوای پشتیبان نوشته شود و اعتبار سایت با لینک بالا برود. این کارها بین همه‌ی کلمات مشترک است و نمیشود دقیق گفت چقدرش مال کدام کلمه است. پس قیمت تک‌کلمه‌ای یا عددی تخمینی است که بر کل کار پخش شده، یا نشانه‌ی این است که مجری فقط روی همان یک صفحه کار میکند و بقیه‌ی سایت را رها کرده است.
عوامل واقعی‌ای که هزینهی کار روی یک کلمه را بالا و پایین می‌برند اینهاست، و بهتر است بهجای پرسیدن «هر کلمه چند؟» دربارهی همین‌ها بپرسید:
- شدت رقابت در نتایج آن عبارت، یعنی اینکه چه سایتهایی الان صفحهی اول هستند و چقدر قوی‌اند، بیشترین اثر را روی حجم کار دارد.
- وضعیت فعلی سایت شما مهم است، چون سایتی که مشکل فنی جدی یا اعتبار پایین دارد، قبل از هر کلمه‌ای باید پایه‌اش درست شود.
- نوع صفحه‌ای که برای آن عبارت لازم است فرق میکند؛ گاهی یک صفحهی خدمات یا دسته‌ی محصول لازم است و گاهی چند مقاله‌ی پشتیبان.
- تعداد صفحاتی که باید ساخته یا بازنویسی شوند و حجم لینکسازی لازم، مستقیم روی ساعت کار و هزینه اثر می‌گذارد.
توضیح کامل‌تر این عوامل و اینکه هر کدام چطور در قیمت نهایی سئو اثر می‌گذارند، در راهنمای هزینهی سئو در ۱۴۰۵ آمده است.
چرا قیمتگذاری به ازای کلمه کلیدی به سمت کلمات بیفایده میرود؟
چون وقتی پول بابت رسیدن به رتبه روی تکتک کلمات پرداخت میشود، سادهترین راه برای مجری انتخاب کلماتی است که رتبه گرفتن رویشان آسان است، نه کلماتی که برای شما مشتری میآورند. این لزوماً از سر بدنیتی نیست؛ ساختار قرارداد آدم را به این سمت هل میدهد. نتیجه معمولاً یکی از این چهار حالت است:
- کلمات برند در فهرست قرار می‌گیرند، مثلاً نام شرکت شما، که سایت‌تان احتمالاً همین الان هم رویش اول است و رتبه‌اش هیچ مشتری تازه‌ای نمی‌آورد.
- عبارت‌های طولانی و خیلی خاص انتخاب میشوند که تقریباً کسی جست‌وجویشان نمی‌کند، پس رتبهی یک گرفتن رویشان آسان است اما بازدیدی ندارد.
- کلماتی انتخاب میشوند که به کار شما ربط کمی دارند، مثلاً عبارت‌های آموزشی یا تعریفی که جست‌وجوکننده‌شان دانشجوست، نه خریدار.
- ترکیب‌های ساختگی مثل نام خدمت به‌اضافه‌ی نام یک شهر کوچک که در آن مشتری ندارید، به فهرست اضافه میشوند فقط چون رقیبی رویشان نیست.
در پایان قرارداد، گزارشی میگیرید که پر از رتبه‌های یک و دو است و همه‌ی شرط‌های قرارداد هم برقرار شده، اما تلفن شما بیشتر زنگ نخورده است. این همان جایی است که خیلی از کسب‌وکارها از سئو ناامید میشوند، در حالی که مشکل از سئو نبوده، از قراردادی بوده که چیز اشتباهی را می‌سنجید.
روی دیگر سکه هم هست: اگر خودتان کلمات را انتخاب کنید و فقط سخت‌ترین و پرجست‌وجوترین عبارت‌های حوزه را بخواهید، مجری منصف باید به شما بگوید که این کلمات در زمان قرارداد احتمالاً به نتیجه نمی‌رسند، و مجری نامنصف قبولشان میکند و بعد دنبال بهانه می‌گردد. در هر دو حالت، مشکل این است که قیمت به کلمه گره خورده، نه به کار.
سئو تضمینی یعنی چه و آیا واقعاً ممکن است؟
سئو تضمینی یعنی قراردادی که در آن مجری قول میدهد سایت شما در زمان مشخصی روی کلمات مشخصی به جایگاه مشخصی برسد، مثلاً صفحهی اول یا سه نتیجهی اول، و اغلب پرداخت یا بخشی از آن را به همین شرط میبندد؛ و پاسخ کوتاه این است که چنین تضمینی واقعاً ممکن نیست. گوگل در راهنمای رسمی خودش دربارهی استخدام متخصص سئو صریحاً نوشته که هیچکس نمیتواند رتبهی یک در گوگل را تضمین کند، و توصیه کرده اگر کسی چنین تضمینی داد یا ادعای «رابطهی ویژه» با گوگل کرد، سراغ کس دیگری بروید.
دلیلش هم روشن است. رتبه را گوگل تعیین میکند، نه مجری سئو. الگوریتم‌ها مدام به‌روز میشوند، رقبای شما هم بیکار نیستند، نتایج بسته به محل و دستگاه جست‌وجوکننده فرق میکند، و ظاهر خود صفحهی نتایج هم عوض میشود: گاهی بالای نتایج پاسخ هوش مصنوعی گوگل، نقشه، تبلیغات یا ویدیو قرار می‌گیرد و حتی رتبهی یک هم پایین‌تر از جای همیشگی‌اش دیده میشود. مجری خوب می‌تواند احتمال موفقیت را بالا ببرد و برآورد صادقانه بدهد، اما کنترل نتیجهی نهایی دست او نیست.
پس وقتی کسی «سئو تضمینی» پیشنهاد میکند، یکی از این سه حالت پشتش است: کلمات را طوری انتخاب کرده که رسیدن به رتبه تقریباً قطعی باشد، یا قصد دارد از روشهای پرخطر استفاده کند که موقتاً جواب می‌دهند، یا تضمین را طوری نوشته که در عمل هیچ تعهدی ایجاد نمی‌کند. هر سه را در ادامه می‌بینیم.
قرارداد سئو با تضمین رتبه چه ریسکهایی دارد؟
بزرگترین ریسک قرارداد سئو با تضمین رتبه این است که مجری برای رسیدن سریع به عدد قرارداد، سراغ روشهایی میرود که خلاف سیاستهای گوگل است و هزینهی کشف شدنشان را شما میپردازید، نه او. گوگل در سیاستهای اسپم خود گفته سایتهایی که این سیاستها را نقض کنند ممکن است رتبهی پایینتری بگیرند یا اصلاً در نتایج نیایند، و این تشخیص هم با سیستمهای خودکار و هم در صورت لزوم با بررسی انسانی و «اقدام دستی» انجام میشود. روشهایی که در قراردادهای تضمینی زیاد دیده میشوند اینهاست:
- خرید انبوه لینک از سایت‌های بی‌ربط یا کم‌کیفیت، که گوگل خرید و فروش لینک برای اثر گذاشتن روی رتبه را صریحاً نمونه‌ای از لینک اسپم می‌داند.
- شبکه‌های خصوصی وبلاگ، یعنی ده‌ها سایت که فقط برای لینک دادن ساخته یا خریده شده‌اند و ظاهرشان مستقل است اما همه دست یک نفرند.
- خرید دامنه‌های منقضی‌شده‌ی معتبر و استفاده از اعتبار قبلی‌شان برای لینک دادن یا انتشار محتوای بی‌ربط، که در سیاستهای گوگل جداگانه نام برده شده است.
- کلیک‌سازی و ترافیک ساختگی با ربات یا گروه‌های کلیک، به این امید که گوگل آن را نشانه‌ی محبوبیت بداند؛ ارسال جستوجوی خودکار به گوگل هم در سیاستهای اسپم و شرایط استفاده‌ی گوگل ممنوع شده است.
- تولید انبوه صفحات تقریباً یکسان برای ده‌ها ترکیب کلمه و شهر، که فقط برای گرفتن رتبه ساخته شده‌اند و به کاربر چیزی نمی‌دهند.
مشکل این روش‌ها این است که گاهی چند ماه جواب می‌دهند، درست به اندازه‌ای که قرارداد تمام شود و مبلغ تضمین پرداخت شود. بعد از آن، اگر گوگل لینک‌ها را بی‌اثر کند یا سایت را جریمه کند، رتبه‌ها می‌ریزند و پاک کردن این لینک‌ها و بازگرداندن اعتماد گوگل کاری کند و پرهزینه است که دوباره روی دوش شما می‌افتد. فرق لینکسازی سالم با این روش‌ها را در راهنمای بک‌لینک و دربارهی رپورتاژ که شکل رایج لینک پولی در ایران است، در راهنمای رپورتاژ آگهی توضیح داده‌ایم.
ریسک دوم حقوقی و مالی است. بسیاری از قراردادهای تضمینی بندهایی دارند که تضمین را عملاً بی‌اثر میکند: تضمین فقط برای «یکی از» کلمات است، رتبه با ابزاری سنجیده میشود که خود مجری انتخاب کرده، رسیدن به رتبه برای یک روز کافی است، یا اگر نتیجه نرسید، «خدمات رایگان اضافه» داده میشود بهجای بازگشت پول. پیش از امضا، دقیقاً بخوانید که اگر تضمین محقق نشد چه اتفاقی می‌افتد.
چطور بفهمیم یک پیشنهاد سئو به روشهای پرخطر تکیه دارد؟
سادهترین نشانه این است که مجری قول زمانی و رتبهای میدهد ولی نمیتواند بهروشنی توضیح دهد چه کاری قرار است انجام دهد. مجریای که روش سالم دارد معمولاً اشتیاق دارد دربارهی کارش حرف بزند؛ کسی که روش پرخطر دارد معمولاً از «روش اختصاصی» و «راز کار» حرف میزند. این سؤالها را بپرسید و به جوابها دقت کنید:
- بپرسید لینک‌ها از کجا می‌آیند و آیا فهرست کامل سایتهایی که لینک داده‌اند در گزارش ماهانه به شما داده میشود.
- بپرسید اگر گوگل سایت را جریمه کرد، مسئولیت و هزینهی پاک‌سازی با کیست، و جواب را در قرارداد بنویسید.
- بپرسید چه محتوایی و برای کدام صفحات تولید میشود، و نمونه‌ای از کار قبلی‌شان را که خودتان بتوانید بخوانید ببینید.
- بپرسید آیا به سرچ کنسول سایت دسترسی می‌خواهند و آیا گزارش‌ها از داده‌ی همان سرچ کنسول می‌آید یا از ابزار خودشان.
- اگر قیمت به‌طرز عجیبی پایین است و در عین حال قول رتبه داده میشود، بپرسید با این بودجه چه ساعتی از کار انسانی برای سایت شما می‌ماند.
تعداد کلمات کلیدی در پلنهای سئوی کیبووب یعنی چه؟
تعداد کلمات کلیدی در پلنهای کیبووب، یعنی ۴ در پلن پایه، ۸ در حرفهای و ۱۲ در پیشرفته، دامنهی کار را تعیین میکند، نه قول رتبه. این عدد میگوید ما در طول قرارداد روی چند خوشهی جستوجوی اصلی بهطور متمرکز کار میکنیم: برایشان صفحهی هدف درست میکنیم یا صفحهی موجود را بهبود میدهیم، محتوای پشتیبان مینویسیم، لینک داخلی و در پلنهای بالاتر لینکسازی بیرونی انجام میدهیم، و جایگاه و کلیکشان را دنبال میکنیم.
هر «کلمهی کلیدی» در این پلن‌ها در واقع یک موضوع اصلی است که چندین عبارت هم‌معنی و مرتبط را پوشش میدهد. صفحه‌ای که برای یک خدمت ساخته میشود، اگر درست کار کند، روی ده‌ها عبارت نزدیک به آن هم دیده میشود. پس عدد ۴ یا ۸ یا ۱۲ سقف عبارت‌هایی نیست که سایت رویشان رتبه می‌گیرد؛ تعداد هدف‌هایی است که کار عمیق ماهانه رویشان متمرکز است. بقیه‌ی کار، از سئوی فنی تا مقالاتی که هر ماه نوشته میشود، به کل سایت سود می‌رساند.
تفاوت پلن‌ها هم فقط در تعداد کلمات نیست. پلن پایه ماهی ۲۰ میلیون تومان است و سئوی فنی، ۴ کلمهی کلیدی، ۱۲ مقاله در ماه و گزارش ماهانه دارد. پلن حرفهای ماهی ۳۰ میلیون تومان است، با ۸ کلمهی کلیدی، ۲۴ مقاله، لینکسازی و سئوی محلی. پلن پیشرفته ماهی ۴۰ میلیون تومان است، با ۱۲ کلمهی کلیدی، ۴۰ مقاله، لینکسازی مستمر و قوی، و سئوی محلی و سراسری با هم. بهینه‌سازی برای دیده شدن در پاسخ‌های هوش مصنوعی هم بدون هزینهی جدا در همه‌ی پلن‌ها هست، و بررسی ماهانه‌ی اینکه ChatGPT، Gemini و Perplexity دربارهی شما چه می‌گویند در پلنهای ۳۰ و ۴۰ انجام میشود. جزئیات کامل در صفحهی تعرفه‌ی سئو آمده است.
انتخاب پلن بیشتر به رقابت و گستردگی کار شما بستگی دارد تا به بودجه‌ی صرف. کسب‌وکاری که چند خدمت محدود در بازاری نه‌چندان شلوغ دارد، با چهار هدف اصلی می‌تواند کار را درست جلو ببرد. فروشگاهی با چند دسته‌ی اصلی یا شرکتی که در سطح کشور با رقبای قوی رقابت میکند، معمولاً به هدف‌ها، محتوا و لینک بیشتری نیاز دارد. برای سایت‌های بزرگ، چندزبانه یا خارج از ایران، پلن اختصاصی بعد از بررسی سایت و داده‌های سرچ کنسول قیمتگذاری میشود.
قرارداد سئوی منصفانه بهجای رتبه چه چیزی را میسنجد؟
قرارداد سئوی منصفانه دو چیز را جدا از هم میسنجد: کاری که مجری متعهد به انجامش است، و نتیجهای که هر دو طرف دنبالش هستند. کار را میشود تضمین کرد، چون دست مجری است؛ نتیجه را نمیشود تضمین کرد، اما میشود شفاف و صادقانه اندازه گرفت. قراردادی که فقط یکی از این دو را دارد، ناقص است.
بخش تعهد کار باید قابل شمارش و بررسی باشد:
- تعداد و نوع محتوایی که هر ماه تولید یا به‌روزرسانی میشود، با فهرست صفحاتی که منتشر شده‌اند.
- کارهای فنی‌ای که در هر ماه انجام شده، با توضیح اینکه چه مشکلی را حل کرده‌اند.
- لینک‌هایی که ساخته شده‌اند، با نشانی دقیق صفحهی لینک‌دهنده تا خودتان بتوانید ببینید.
- صفحات هدفی که برای هر کلمهی کلیدی اصلی ساخته یا بهبود داده شده‌اند.
بخش نتیجه باید به کسب‌وکار نزدیک باشد، نه به عدد رتبه:
- تماس، فرم درخواست، پیام و سفارشی که از جستوجوی ارگانیک می‌آید، مهم‌ترین معیار است و باید از اول برایش ردیابی گذاشته شود.
- کلیک‌های غیربرندی در سرچ کنسول، یعنی کلیک‌هایی که از جستوجوهای بدون نام شما می‌آیند، نشان میدهد سئو واقعاً مشتری تازه آورده است.
- تعداد صفحاتی که در نتایج جلو می‌آیند و کلیک می‌گیرند، نشان میدهد کار در کل سایت اثر کرده، نه فقط روی چند عبارت انتخابی.
- میانگین جایگاه کلمات هدف در سرچ کنسول، به‌عنوان یک نشانه‌ی کمکی که روند را نشان میدهد، نه شرط پرداخت.
چرا کلیک غیربرندی این‌قدر مهم است؟ چون کسی که نام شما را جستوجو میکند، شما را از جای دیگری می‌شناسد و بدون سئو هم پیدایتان می‌کرد. رشد کلیک‌های برندی معمولاً حاصل تبلیغات، اینستاگرام یا شهرت شماست. سئو وقتی ارزش واقعی دارد که کسی را بیاورد که هنوز شما را نمی‌شناخت. اینکه گزارش ماهانه‌ی خوب این اعداد را چطور نشان میدهد و کدام گزارش‌ها را باید با شک خواند، در راهنمای گزارش ماهانه‌ی سئو آمده است. اگر می‌خواهید ببینید با چه حجمی از کلیک و نرخ تبدیلی هزینهی سئو برایتان برمی‌گردد، ماشین‌حساب بازگشت سرمایه‌ی سئو را امتحان کنید.
نتیجهی سئو معمولاً چقدر طول میکشد؟
معمولاً اولین نشانههای قابل اعتماد بین سه تا شش ماه دیده میشود و نتیجهی پایدار روی کلمات رقابتی اغلب بیشتر طول میکشد. دلیلش این است که گوگل باید صفحات تازه و تغییرات را بخزد و ارزیابی کند، محتوای جدید زمان میبرد تا اعتماد بگیرد، و اثر لینکسازی سالم تدریجی است. در سایتی که مشکل فنی جدی دارد، ماههای اول بیشتر صرف درست کردن پایه میشود و اثرش دیرتر در کلیکها پیدا میشود. در بازاری کمرقابت با سایتی سالم، ممکن است زودتر هم تغییر ببینید.
همین واقعیت است که سئو تضمینی کوتاه‌مدت را مشکوک میکند. اگر کسی قول میدهد در یک ماه روی عبارتی رقابتی به صفحهی اول برسید، یا عبارت رقابتی نیست، یا روشش پایدار نیست.
شرط خروج منصفانه در قرارداد سئو چیست؟
شرط خروج منصفانه یعنی هر دو طرف بتوانند با یک اطلاع قبلی معقول، معمولاً یک ماه، و بدون جریمه‌ی سنگین قرارداد را تمام کنند، و هر چیزی که در طول همکاری ساخته شده مال شما بماند. قراردادی که شما را برای مدت طولانی و بدون راه خروج میبندد، به این معنی است که مجری به نتیجهی کار خودش اطمینان ندارد. این بندها را در قرارداد ببینید یا اضافه کنید:
- محتوا، صفحات، تصاویر و هر چیزی که با پول شما تولید شده، بعد از پایان قرارداد بدون شرط در مالکیت شما می‌ماند.
- دسترسی‌های سرچ کنسول، آنالیتیکس و پنل سایت به نام شما ساخته میشود و مجری فقط دسترسی کاربری می‌گیرد که بعداً قابل برداشتن است.
- لینک‌هایی که مجری ساخته، با پایان قرارداد حذف نمی‌شوند؛ اگر مجری لینک‌ها را «اجاره‌ای» می‌سازد، این باید از اول روشن گفته شود.
- گزارش کامل آخرین ماه، فهرست همه‌ی کارهای انجام‌شده و وضعیت فعلی هنگام خروج تحویل داده میشود تا مجری بعدی از صفر شروع نکند.
- اگر قرارداد دوره‌ی آزمایشی دارد، معیارهای ارزیابی پایان آن دوره از اول نوشته میشود تا تصمیم ادامه یا توقف بر اساس عدد باشد، نه احساس.
یک نکته‌ی ظریف: اینکه بخواهید هر ماه بتوانید قرارداد را تمام کنید منصفانه است، اما انتظار نتیجه در ماه اول یا دوم منصفانه نیست. خوب است در قرارداد بنویسید که ارزیابی جدی بعد از چند ماه اول انجام میشود و در آن ماه‌ها، معیار شما انجام کامل و باکیفیت کارهای تعهدشده است.
چطور کلمات کلیدی‌ای انتخاب کنیم که مشتری بیاورند؟
کلمهی کلیدی خوب کلمه‌ای است که قصد جست‌وجوکننده‌اش به کاری که شما می‌فروشید نزدیک باشد، نه کلمه‌ای که فقط پرجست‌وجو یا آسان است. همان عبارت «سئو» را در نظر بگیرید: کسی که «سئو چیست» را جستوجو میکند احتمالاً دارد یاد می‌گیرد، کسی که «قیمت سئو سایت» را می‌گردد احتمالاً دارد خرید را سبک‌سنگین میکند، و کسی که «شرکت سئو» را می‌گردد آماده‌ی تماس است. هر سه ارزشمندند، اما ارزش‌شان یکی نیست و صفحه‌ای که برایشان لازم است هم فرق دارد. اگر مفاهیم پایه برایتان تازه است، مطلب سئو چیست نقطه‌ی شروع خوبی است.
این مراحل به شما کمک میکند فهرست کلمات را خودتان بسنجید، حتی پیش از اینکه با مجری صحبت کنید:
- اول فهرست خدمات یا محصولاتی را بنویسید که بیشترین سود را دارند و بیشتر می‌خواهید بفروشید، چون سئو باید به همان‌ها خدمت کند.
- برای هر کدام، عبارت‌هایی را بنویسید که مشتری واقعی شما، نه خود شما، به کار میبرد؛ مشتری اغلب اسم‌های فنی و رسمی شما را نمی‌شناسد.
- عبارت‌ها را خودتان در گوگل جستوجو کنید و ببینید چه نوع صفحاتی بالا هستند: اگر همه مقاله‌اند، قصد آن جستوجو یادگرفتن است؛ اگر صفحهی خدمات یا فروشگاه‌اند، قصد خرید است.
- عبارت‌هایی که شامل «قیمت»، «خرید»، «سفارش»، «شرکت» یا نام یک شهر مشخص‌اند، معمولاً به خرید نزدیک‌ترند و باید در اولویت باشند.
- داده‌ی سرچ کنسول خودتان را ببینید: عبارت‌هایی که سایت همین الان در صفحهی دوم یا انتهای صفحهی اول رویشان نمایش می‌گیرد، اغلب سریع‌ترین فرصت‌اند.
- نام برند خودتان را در فهرست هدف‌های قرارداد قرار ندهید، مگر اینکه رقیب یا سایت دیگری بالای شما ایستاده باشد.
- برای هر کلمه یک صفحهی هدف مشخص تعیین کنید تا چند صفحهی سایت روی یک عبارت با هم رقابت نکنند.
کلمات خیلی پرجست‌وجو و عمومی را هم کنار نگذارید، اما واقع‌بین باشید. برای کسب‌وکاری که تازه شروع کرده، ترکیبی از چند عبارت با قصد خرید و رقابت متوسط، به‌علاوه‌ی محتوای آموزشی که آرام‌آرام اعتبار می‌سازد، معمولاً زودتر به تماس واقعی می‌رسد تا تمرکز کامل روی یک عبارت بزرگ.
به پیشنهاد «پول را بعد از رسیدن به صفحهی اول بدهید» اعتماد کنیم؟
این پیشنهاد در نگاه اول بی‌خطرترین گزینه به نظر می‌رسد، اما در عمل اغلب پرخطرترین است، چون تمام انگیزه‌ی مجری را روی عدد رتبه متمرکز میکند و هیچ انگیزه‌ای برای پایداری یا ارتباط کلمه با کسب‌وکار شما باقی نمی‌گذارد. مجریای که فقط در صورت رتبه پول می‌گیرد، یا کلمات آسان را انتخاب میکند تا ریسکش کم شود، یا قیمت را آن‌قدر بالا میبرد که هزینهی کلماتی که به رتبه نمی‌رسند هم در آن باشد، یا روشهای سریع و پرخطر را به کار می‌گیرد.
اگر هنوز این مدل برایتان جذاب است، حداقل این‌ها را روشن کنید: کلمات را خودتان و با معیار قصد خرید انتخاب کنید، رتبه را با سرچ کنسول خودتان و در یک بازه‌ی زمانی معقول بسنجید نه با یک اسکرین‌شات، بنویسید که اگر رتبه بعد از پرداخت ریخت چه میشود، و فهرست کامل لینک‌ها و کارهای انجام‌شده را بخواهید.
قرارداد پروژهای سئو برای چه کسی مناسب است؟
قرارداد پروژهای برای کاری مناسب است که شروع و پایان مشخص دارد، مثل بررسی و رفع مشکلات فنی سایت، انتقال سایت به نشانی یا ساختار جدید بدون از دست دادن رتبه، یا ساخت مجموعه‌ای از صفحات خدمات. مزیتش این است که هزینه و خروجی از اول معلوم است؛ عیبش این است که سئو بعد از تحویل پروژه متوقف میشود و رقبا ادامه می‌دهند. برای همین، پروژهی فنی اغلب نقطه‌ی شروع خوبی است و بعد از آن، تصمیم دربارهی قرارداد ماهانه با اطلاعات بهتری گرفته میشود.
در کیبووب، بررسی و مشاوره‌ی سئو به‌تنهایی قیمت ثابت منتشرشده ندارد و بعد از دیدن سایت قیمت داده میشود، چون حجمش به اندازه‌ی سایت، تعداد صفحات، وضعیت فنی و عمق تحلیل رقبا بستگی دارد.
قدم بعدی چیست؟
اگر پیشنهادی روی میز دارید، قبل از امضا سه چیز را در آن پیدا کنید: فهرست کاری که هر ماه انجام میشود، معیارهایی که نتیجه با آن سنجیده میشود، و شرط خروج. اگر هر کدام نبود، بخواهید اضافه شود. اگر پیشنهاد روی رتبهی تضمینی بنا شده، بپرسید کلمات را چه کسی انتخاب کرده و لینک‌ها از کجا می‌آیند.
برای مقایسه، پلن‌ها و آنچه در هر کدام هست در تعرفه‌ی سئو آمده است. اگر می‌خواهید کسی سایت و سرچ کنسول‌تان را ببیند و بگوید کدام کلمات واقعاً برایتان مشتری میآورند و کدام پلن، یا اصلاً آیا الان وقت سئو هست یا نه، از صفحهی درخواست مشاوره برایمان بنویسید؛ جواب صادقانه میگیرید، حتی اگر جواب این باشد که فعلاً به سئو نیاز ندارید.
